Going Local met Margreet Boon in Ligurië

Mijn persoonlijke liefde voor Italië en met name West Ligurië is ontwaakt toen ik er in 1985 voor het eerst kwam. Op de motor reden mijn man en ik de Nervia vallei (vlak bij de Franse grens) in. In dit deel van Ligurië lopen de Mediterrane Alpen door tot aan de Middellandse zee wat een uniek landschap tot gevolg heeft. Bij de kust is de vallei nog breed en lijkt het gebied door de bebouwing misschien nog weinig aantrekkelijk. Maar we ontdekten al snel dat dit achterland van de Bloemen Riviera een bijzonder gebied is!

Het klimaat is mediterraan met aan de ene kant de zee en andere kant de invloed van de bergen wat een unieke flora en fauna oplevert. De valleien die de bergen en heuvels doorsnijden kenmerken zich door de vele fraaie vestingstadjes die over het landschap uitgestrooid lijken.

Als je vanaf de kust de Nervia vallei inrijdt begin je in tropische sferen. De palmbomen langs het onwaarschijnlijke blauw van de Middellandse zee gaan over in vele tinten groen van de steeds wisselende begroeiing. De eerste dorpen langs de route kenmerken zich door een kleurig en open mediterraan karakter. Verderop langs de bochtige en een voortdurend licht stijgende weg, worden de dorpen anders van sfeer om tenslotte (letterlijk!) aan het eind van de vallei uit te komen in een typisch bergdorp.

Halverwege de vallei kwamen we bij het dorp Isolabona, Camping Delle Rose tegen, en eigenlijk zijn we nooit meer weggegaan. Ondanks de vele andere reizen die we in de loop van de jaren gemaakt hebben kwamen we steeds weer als vaste gast terug. Na 30 jaar kamperen was de volgende stap voor ons een woning in Isolabona. In 2016 is het roer helemaal omgegaan: de Italiaanse familie vroeg mij om op de camping te komen werken en sindsdien woon ik een deel van het jaar in Isolabona en een deel van het jaar in Nederland.

Zo’n perfecte dag kun je alleen maar afsluiten met een goede maaltijd in Isolabona of omgeving – overal zijn goede restaurants te vinden.

’s Morgens om 7 uur wordt het dorp gewekt door de klokken van de Santa Maria Maddalena. De eerste gang van de dag is naar de alimentari voor vers brood, kaas en fruit en om deel te nemen aan de eerste praatjes van die dag. Een cappuccino bij de bar en daarna op pad. Lopen in de bergen tot de klokken van 12.00 uur de middagpauze aankondigen. Na de lunch ontspannen en later op de dag richting strand. Op de terugweg naar het dorp stoppen voor ijs en dan voor een aperitivo naar één van de dorpscafés. Om 19.00 uur luiden de klokken het begin van de avond in. Zo’n perfecte dag kun je alleen maar afsluiten met een goede maaltijd in Isolabona of omgeving – overal zijn goede restaurants te vinden.

Lopen door Isolabona is als in een filmdecor: smalle steegjes met stenen bogen en met her en der geopende luiken waardoor de huizen hun geluiden en geuren prijsgeven. Niet alleen de Santa Maria Maddalena kerk is bezienswaardig, ook de fresco’s, in het langs de weg gelegen Santuario di Nostra Signora Delle Grazie, zijn een bezoek meer dan waard. Aan de achterkant van de Chiesa di San Giovanni Battista is een 14e -eeuws fresco te bewonderen. Terug het dorp in, via de brug over de Nervia, kun je stoppen om te proeven van het heldere bronwater wat al sinds 1486 uit de achthoekige fontein stroomt. In het dorp verwijzen sculpturen naar het jaarlijks in juli gehouden Festival Internazionale delle Arpe. Op 22 juli staat het dorp in het teken van het Festa patronale di Santa Maria Maddalena. Vanaf de ruïne van het Castello Doria loopt de eeuwenoude sentiero rechtstreeks naar Camping Delle Rose, waar de bar en het zwembad (tegen betaling) ook voor niet campinggasten geopend zijn.

Hier worden heerlijke pizza’s gebakken, net als bij het in Isolabona gelegen Dal Vecchio Forno. Proef  vooral ook een cubaite, specialiteit van Isolabona. Niet alleen in en rond Isolabona kan meer of minder uitgebreid gegeten worden, ook de omringende dorpen hebben eetgelegenheden met voor ieder wat wils. Bijvoorbeeld bij Osteria 4 Gatti in Dolceacqua gelegen aan de weg naast de gelateria. Het ijs is hier fantastisch.

De streek staat bekend om de uitstekende olijfolie gemaakt van de Taggiasca olijven. Paolo Cassini uit Isolabona is een wereldkampioen! De Rossese di Dolceacqua is een fantastische wijn. Onovertroffen bij een Coniglio alla Ligure.

Twee nabij Isolabona gelegen dorpen, Dolceacqua en Apricale, zijn bekroond met de titel “i più belli borghi d’Italia”. Minstens zo mooi is Ventimiglia Alta, het oude deel van deze aan de kust gelegen stad. De vrijdagse markt in Ventimiglia is de grootste van Noord Italië. Zowel de Italiaanse als de Franse Riviera liggen om de hoek. In hooguit 1 tot 1 ½ uur rijden kan het hooggebergte bereikt worden.

Een bijzonder aangenaam klimaat, een indrukwekkende natuur, een lange boeiende geschiedenis en culinaire traditie, met mogelijkheden voor sportieve activiteiten. Alle ingrediënten om volop te genieten zijn aanwezig en maken het gebied zeker de moeite waard om te ontdekken. Mijn belangrijkste tip? Heb geen haast. Neem de tijd voor het leven en vooral: geniet ervan.

Op de website van Camping Delle Rose zijn veel toeristische tips te vinden: www.campingdellerose.eu

Foto’s: Margreet Boon