Van de Paarse kust naar Scilla

Achterover zittend op ons terras met uitzicht op de betoverende kust van Calabrië genieten we van ons uitzicht op de Stromboli. Bij helder weer reikt het uitzicht tot dit vulkaaneiland en de andere Eolische eilanden. Verlicht door de zinderende zon kleurt de zee zich van turkoois tot de mooiste kleuren blauw. Het zout tintelt op je tong en de zoete geur van avontuur hangt in de lucht. Iedere avond, wanneer de zon onder gaat, explodeert de horizon in alle kleuren van de regenboog.

We verblijven aan de Costa degli Dei, de Kust van de Goden, vlak om de hoek van Capo Vaticano met zijn spectaculaire witte stranden en adembenemende vergezichten. De kristalheldere zee ligt aan de Tyrreense kust tegenover de Eolische eilanden. Capo Vaticano wordt beschouwd als een van de meest prachtige stranden van de Middellandse Zee. Het biedt een ongeëvenaarde natuurlijke schoonheid met zijn enorme rotsformaties, kleine baaien en afgelegen stranden. Verschillende baaien kunnen alleen worden bereikt per boot en liggen totaal geïsoleerd. Rijk aan flora en fauna is deze plek populair bij duikers. Vanaf de Costa degli Dei maakten wij een tocht langs de kust naar het zuiden, van de Costa Viola naar het charmante Scilla.

De ongerepte kustlijn van Calabrië

Costa Viola

Onderweg naar het zuiden ter hoogte van Palmi begint de Costa Viola. Deze 25km lange kuststrook is vernoemd naar de paarse tinten van zijn warme wateren. Volgens de bewoners veranderen de felle kleuren spectaculair bij zonsondergang, als paarse, rode en oranje tinten zich mengen en van plaats verwisselen met de beweging van de zon.

De steile terrasvormige hellingen tussen de stad en het strand zijn prachtig en bedekt met olijfbomen, palmbomen en wijnstokken. De beboste Monte Sant’Elia en de hoge rietbeddingen geven een gevoel van bescherming aan deze ongerepte stranden. Dit is een strand zoals moeder natuur het bedoeld heeft; warm, uitnodigend en afgezonderd van vele toeristen. Her en der bevinden zich een paar hotels, campings en restaurants. De kleuren van de omgeving zijn vrolijk en onze longen vullen zich met de lucht die vervuld is met een zoete geur van sinaasappelen, jasmijn en wilde oregano.

Bij helder weer, vanaf de heuvelachtige kliffen, heb je een mooi panorama van de Eolische eilanden en de Straat van Messina. Toch is het dat de inwoners van Scilla beweren dat ze het beste uitzicht hebben. Zowel Homerus en Vergilius introduceerde dit kleine vissersdorp aan de wereld.

Scilla

Scilla is een van de meest schilderachtige plaatsen aan de Calabrische kust. De oude nederzetting is gebouwd op en om een uitloper in zee en kijkt trots uit op Sicilië. Het onbedorven vissersplaatsje verwierf bekendheid dankzij de rots van het mythische zeemonster Skylla (Scilla), waarover ook Homerus al schreef. Volgens de Griekse mythologie heeft de jaloerse Circe de mooie nimf Scylla in een angstaanjagend zeemonster veranderd. Het zou twaalf poten en zes koppen hebben gehad. Iedereen die te dicht in de buurt van zijn grot kwam werd verslonden. Zo ook de zes begeleiders van Odysseus. Door de eeuwen heen waren zeevaarders oplettend voor de sterke stroming voor de kust van Scilla, waar de Tyrreense en Ionische Zee samenkomen.

We bezoeken het machtige Castello Ruffo dat uitkijkt over zee naar Sicilië. In de 16de eeuw was het de residentie van de familie Ruffo, een van de machtigste dynastieën in het zuiden van Italië. In het kasteel kun je aanschouwen hoe men hier met een harpoen op zwaardvis viste. Vanaf het terras heb je een perfect uitzicht over de Straat van Messina en kun je zien hoe de kaap, Scilla in tweeën verdeeld. Aan de zuidkant bevindt zich Marina Grande, een lang breed en wit zandstrand met kleurrijke huizen en daarachter steile rotsen. Aan de noordkant ligt de charmante wijk Chianelea, het oudste deel van de stad, met mooie pastelkleurige huizen. De wijk wordt ingeklemd tussen de zee en de weg. Spectaculair is om te zien hoe de hoge golven tegen de huizen aanbeuken. Maar op een kalme dag is er geen mooiere plek om een glas wijn te drinken op een van de houten terrassen boven zee.

Naast het kasteel en een handvol kerken is er verder niet veel te bezichtigen in Scilla. Maar hier komt men om te flaneren door de sfeervolle straten, zowel in de ‘bovenstad’ als over de boulevard langs zee. In de middag wordt een wandeling naar de haven gerechtvaardigd om de dagelijkse vangst van zwaardvis en de boten te aanschouwen. ’s Avonds is het een feest van verse zeevruchten in een van de restaurants om vervolgens een wandeling langs de kust in het maanlicht te maken.

Een warm klimaat, de spectaculaire zonovergoten kustlijn met ongerepte stranden en een onbedorven vissersplaatsje zijn de ingrediënten van la Costa Viola. Met een proeverij van heerlijke plaatselijke lekkernijen kijken we uit over het witte zandstrand waar turquoise golven aanspoelen.

Klik hier voor meer Calabrië

2 gedachtes over “Van de Paarse kust naar Scilla

  1. Castello Ruffo ? Is dat de oorsprong van de gewezen koningin van België : Paolo, Ruffo di Calabria ? Gehuwd met prins Albert van België, de later koning Albert II ?–
    Prachtige streek, blijkbaar. Met Homerus en Vergilius als gids…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s