Gubbio, de gekkenstad

Umbrië, vaak aangeduid als ‘het groene hart van Italië’, is een schilderachtige regio met glooiende heuvels, bossen, beekjes en valleien. Gelegen in het noorden van de provincie Perugia liggen een aantal schitterende steden en dorpen, waarvan Gubbio er een is. Deze fraaie citadel ligt in het historisch grondgebied van de Umbrische bevolking, een bevolkingsgroep die beschouwd wordt als de oudste van Italië. Het erfgoed van Gubbio is goed bewaard gebleven. Wij maakten een wandeling van twee uur door deze smeltkroes van verschillende beschavingen.

We parkeren onze auto op de onverharde parkeerplaats naast een indrukwekkend Romeins amfitheater. Het theater is gebouwd in de 1ste eeuw v.Chr. en wordt nog steeds gebruikt voor zomerconcerten. We steken de Viale del Teatro Romano over en lopen door een overdekte doorgang naar de Via Cavour richting Piazza G. Bruno. De wandeling gaat door smalle straatjes met huizen gebouwd van bleke steen. Op de achtergrond stijgen de beboste bergen van de Apennijnen op. Het is net of we door een groot prentenboek wandelen. Het compacte centrum heeft middeleeuwse, gotische en renaissance monumenten en het bestaat uit verschillende niveaus. Sommige straten lopen steil naar boven, andere hebben traptreden.

De statige stad maakte tijdens de Romeinse tijd een periode van bloei door en was de poort naar Ravenna en de Adriatische Zee. Gubbio lag op een belangrijk punt aan de Romeinse Via Flaminia. De verschillende Romeinse ruïnes net buiten de stad zijn hier het bewijs van. In de 14de eeuw maakte de stad de grootste ontwikkeling door en werd Gubbio opgebouwd zoals het nu is.

We passeren de sobere 16de -eeuwse Fontana dei Matti, oftewel de Fontein van de dwazen. Wie drie keer rond de fontein rent met een elleboog in het water, is volgens de traditie een matto of Eugubine, een inwoner van Gubbio. Gubbio wordt ook wel de ‘gekkenstad’ genoemd vanwege de onvoorspelbaarheid van zijn inwoners.

Op 15 mei wordt Gubbio een beetje gek, want dan vindt de Corsa dei Ceri plaats. Deze kaarsenrace is een groot feest met een kleurrijke menigte. Er worden grote houten handgemaakte ‘kaarsen’ door de stad gedragen. Het is een traditie die al sinds de 12de eeuw wordt gevierd. Elke ‘kaars’ staat voor een heilige en wordt zo snel mogelijk door de steile straten en stegen van de stad gedragen naar de Basilica di Sant Ubaldo, de beschermer van Gubbio. Het is een zware race, want elke kaars weegt ongeveer 400 kg en is ongeveer 4 meter groot. Voor de inwoners van Gubbio is het een groot feest en de hele stad doet eraan mee.

Onze route gaat verder over de Via dei Consoli, de belangrijkste middeleeuwse straat van de stad. Het is de thuisbasis van ambachtelijke en keramische winkels. In de winkels wordt aardewerk, leer, ijzer, goud en borduurwerk verkocht.

Aan het einde van de straat staan we op de Piazza Grande en de prachtige Palazzo dei Consoli, die boven het centrum uittorent. Het monument is al van grote afstand zichtbaar met zijn torens en kantelen. Dit is het hart van Gubbio. De enorme 14de -eeuwse gotische gevel is opgebouwd uit kalksteen. Binnen is het Museo Civico gevestigd met zeven bronzen Tavole Eugubine van meer dan 2000 jaar oud, waarin de enige leesbare optekeningen in het oude Umbrisch is gegrafeerd. De gigantische Piazza Grande wordt geflankeerd door historische architectuur en biedt een schitterend uitzicht over de stad en de vallei.

Vanaf het plein gaat de straat over in de Via XX Setembre. Meteen links is een lift die je brengt naar het Museo Diocesano, de Duomo van Gubbio en het fraaie Palazzo Ducale gebouwd in 1476 door Federico da Montefeltro, de hertog van Urbino. Het heeft een mooie binnenplaats en het palazzo is open voor bezoekers. Aan het einde van de Via XX Setembre staat de imposante Porta Romana. Vlak daarbuiten gaat er een kabelbaan naar boven, naar de Basilicata di Sant Ubaldo.

Om terug te keren naar ons startpunt wandelen we over de Corso Garibaldi. Erg leuk om de kleine straatjes die hierop uitkomen te doorkruizen. Aan de prachtige gevels van de huizen hangt wapperende was te drogen in de zon. Hier en daar zit een gezellige trattoria waar ze lokale gerechten serveren. De keuken van Gubbio bevat de intense smaken van witte truffels, allerlei soorten pasta’s met heerlijke sauzen en smakelijke gerechten op basis van vlees, kaas en groenten. Tip: proef torta al testo, een soort focaccia met pecorino uit Umbrië.

De Piazza Quaranta Martiri, oftewel de Piazza van de 40 martelaren, is een grimmig monument ter herinnering aan de gruweldaden tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarbij de Nazi’s 40 mensen executeerden. Aan de piazza zit een klein park en de Loggia dei Tiratori.

Wanneer wij terugwandelen naar onze parkeerplaats bij het Romeinse theater, kijken we naar de bleke gebouwen die in het avondlicht een honingkleurende gloed krijgen. We worden wel even stil. De statige stad Gubbio is een meesterwerk vol historische en artistieke gebouwen met oude tradities en vol prettige gekke mensen, net als wij.

Klik hier voor meer stedentrips

Foto’s Pieter Arnolli en Lorenzo Gigli

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s