Gardesana

Rechtsom langs het meer is het beste zegt men. Waarom? Gewoon, omdat je dan altijd het dichts langs het water rijdt. Ja, hoe logisch is het denk je dan. In iedergeval de logica van de locals. De auto slingert zich over de weg langs het Lago di Garda over de Gardesana. De weg rond het meer. Uiteraard hebben we al vaak langs de west en oost oever gereden. Maar, een rondtrip op één dag moet natuurlijk ook een keer gebeuren. Met 149 kilometers te gaan is dat goed te doen. Ja…, alleen geen aanrader in het hoogseizoen. Tenzij je engelengeduld hebt en het leuk vind om met je partner en kids autospelletjes te doen, want in deze periode staat het verkeer op de Gardesana dag en nacht vast. Dat je dan over 20 km 2 uur doet is geen uitzondering.
Gardameer

Rechts beneden in de baai zien we één van de elegantste en meest luxueuze badplaats aan het Gardameer liggen: Salò. Deze fraaie badplaats aan de baai van de westoever heeft de langste, en volgens velen ook de mooiste boulevard langs het meer, de Lungolago Zanardelli. Het ene café ligt hier naast het andere, je struikelt er over de restaurants en aan de oever staan bankjes waar je de flanerende Italianen kunt bekijken. Voor ons heeft Salò vooral gezellige herinneringen, want na een James Bond tocht hadden we natuurlijk altijd tijd voor een aperitivo in Salò.

Rechtsom langs het meer is het beste zegt men.

We vervolgen onze weg en rijden langs de ene villa na de andere. In de Eerste en Tweede Wereldoorlog werd hier geschiedenis geschreven. In 1943 mocht Benito Mussolini van Hitler tijdens de oorlogsjaren een operettestaatje leiden bij het Gardameer, met als hoofdstaat Salò. De royale villa’s werden door de Duitsers en de fascistische vrienden van Mussolini gevorderd om ze als hoofdkwartier te gebruiken voor de ministeries van de Republiek Salò. Het was een barre periode, die door Pier Paolo Pasolini treffend werd verbeeld in zijn film Salò of de 120 dagen van Sodom. Nu huisvesten vele hotels in de prachtige villa’s met mooie tuinen.

Na een koffie stop in Gargnano hijst de auto zich omhoog richting Tignale naar Santuario di Montecastello. De tocht naar het heiligdom is zeker de moeite waard, want onderweg genieten we van fantastische vergezichten over het meer. We parkeren de auto en volgen het voetpad naar boven. Met onze tongen op onze voeten en klotsende oksels, want deze wandeling is pittig, zeker de laatste honderd meter is erg steil, komen we aan bij de bedevaartskerk. Vanaf het plein bij de kerk worden we beloond, een schitterend panoramico over Lago di Garda. Het is zo helder, dat we Sirmione zien liggen. Terug naar het meer rijden we dit keer niet via de Brasa Schlucht, omdat we snel door willen naar Limone sul Garda.

0f01c-lemone2bsul2bgarda

Het is even onduidelijk, zijn we er nu wel of niet. ‘Heb jij het bord gezien?’ ‘Nee, ik ook niet’. We zijn ook zo onder de indruk van de mooie trip. De weg gaat langs hoog gebergte, door tunnels en verbluffende uitzichten over het meer. ‘Allora, we zijn er toch wel!’ Limone is hoogstwaarschijnlijk vernoemd naar de vroeger zo talrijke citroenkwekerijen (limonaie). Nog altijd zie je de betonnen palen die aan de rand van de citroenboomgaarden staan. Tussen de palen werden doeken gespannen om de vruchten in de winter te beschermen. Tegenwoordig is het moderne toerisme de belangrijkste inkomsten bron. Voor ons is Limone één van de mooiste stadjes aan het meer. Na een pizza lopen we door het stadje met wirwar van smalle en steile straatjes. Na vele foto’s verder en een schoenenkoop moeten we nog even genieten van de boulevard langs het kiezelstrand. Dit is fare dolce far niente!

Met een tussen stop in Riva, een verfijnd, beschaafd stadje die door de goede wind veel bezocht wordt door zeilers en surfers, gaan we via de oostoever terug naar huis, naar Perschiera del Garda.
Het is oktober en de zon gaat alweer onder. Een tocht over de Gardesana is altijd de moeite waard. Hoe vaak we al langs het meer hebben gereden, altijd is er weer iets nieuws te ontdekken. De omgeving van het meer met al zijn dorpjes langs de oevers en omringd worden door cipressen, olijfbomen en wijngaarden is een wereld op zich. Deze tocht is absoluut een hoogtepunt van afgelopen half jaar.

La bella Italia sempre la piu’ bella del mondo!

Fare dolce far niente!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s